Kalendarium dziejów Drachowa.
Pradzieje i średniowiecze
ok. 2800–1800 p.n.e.
Najstarsze ślady obecności człowieka na terenie Drachowa. Z okolicy pochodzi kamienny toporek kultury ceramiki sznurowej.
Wczesne i późne średniowiecze
Na terenie obecnej wsi funkcjonują osady, czego dowodzą stanowiska archeologiczne zarejestrowane w ramach Archeologicznego Zdjęcia Polski.
1377
Pierwsza znana wzmianka źródłowa o Drachowie.
1443
W źródłach pojawiają się Andrzej i Wojciech z Drachowa. Część wsi należała do Wojciecha Drachowskiego.
1445
Wyszak z Drachowa zapisuje żonie Elżbiecie posag i wiano na połowie obu Drachowów.
1467
W źródłach występuje Katarzyna z Drachowa, żona Mikołaja Czyrni.
1470
Wojciech z Drachowa zapisuje żonie Helenie posag na połowie dóbr.
1489
Bartłomiej i Jan Drachowscy występują jako dziedzice części majątku.
XVI wiek – okres rozdrobnienia szlacheckiego
1505
Dzietrzych Drachowski przekazuje synowi Jakubowi trzecią część swoich dóbr w Drachowie.
1507
Błażej Drachowski sprzedaje swoją część Drachowa Mikołajowi Drachowskiemu.
1511
Michał Drachowski nie stawia się przed sądem w sprawie wniesionej przez brata Jakuba o wygnanie z domu i dworu w Drachowie.
1521
Drachowo oddaje dziesięcinę kościołowi św. Wawrzyńca w Gnieźnie.
1523
Źródła odnotowują wymianę części dóbr pomiędzy rodzinami Drachowskich i Cielmowskich.
1534–1545
Liczne transakcje kupna i sprzedaży części majątku pomiędzy rodzinami Drachowskich, Cielmowskich, Korzkiewskich, Grzybowskich i Malczewskich.
1544
Jerzy Drachowski sprzedaje Marcinowi Drachowskiemu połowę Wielkiego Drachowa wraz z dworem.
1564
Rejestry poborowe wymieniają dziewięciu właścicieli części wsi. Drachowo jest typową wsią drobnoszlachecką.
1565
W źródłach poświadczono istnienie karczmy.
1569–1570
Krzysztof Iwieński z Tomic wykupuje znaczną część Drachowa od różnych gałęzi rodu Drachowskich.
1571–1584
Kolejne części majątku przechodzą w ręce Malczewskich, Karsowskich i innych rodzin szlacheckich.
XVII wiek
1609
Krzysztof Iwieński zobowiązuje się przekazać Drachowo Wielkie Adamowi Rożnowskiemu.
1610
Drachowo znajduje się w rękach Jana i Jakuba Rożnowskich.
1610
Marcin Malczewski przekazuje synom Andrzejowi i Maciejowi swoje części Drachowa.
1630
Piotr Iwieński sprzedaje Drachowo wraz z Mikołajewicami Janowi Mańkowskiemu i Katarzynie Krzyckiej.
1635
Źródła wspominają o dalszych rozliczeniach majątkowych związanych z Drachowem.
XVIII wiek
1711–1713
Według przekazów wieś zostaje dotknięta epidemią zarazy.
1739
W księgach parafialnych pojawiają się wzmianki o rodzinie Boińskich zamieszkujących Drachowo.
1771
Odnotowano chrzest córki Stanisława Trzcińskiego i Marianny.
1782
Stefan Garczyński kupuje od spadkobierców Franciszka Drogosława Skórzewskiego klucz dóbr niechanowskich obejmujący również Drachowo.
1787
W Drachowie odnotowano chrzest Karola Jana Trzcińskiego.
XIX wiek
1798
Dziesięcina oddawana kościołowi św. Wawrzyńca zostaje zamieniona na czynsz pieniężny.
1846
Wieś liczy 15 domów i 123 mieszkańców. Właścicielką majątku jest Teresa Potulicka.
1858
W księgach parafialnych odnotowano śmierć czteroletniej Bogusławy Wysockiej.
Lata 70. XIX wieku
Drachowo liczy 13 domów i 129 mieszkańców.
1881
Według „Słownika geograficznego Królestwa Polskiego” wieś zamieszkuje 129 osób, w tym 98 ewangelików i 31 katolików.
XX wiek
Przed marcem 1905
Ignacy Knast sprzedaje folwark Drachowo Niemieckiej Komisji Kolonizacyjnej za 196 500 marek.
1907
Większość gospodarstw znajduje się już w rękach niemieckich osadników.
1930
Wieś liczy około 153 mieszkańców. Działa wiatrak należący do Edwarda Sydowa oraz warsztat kołodziejski M. Cichockiego.
Wrzesień 1939
Mieszkańcy Drachowa uczestniczą w obronie kraju przed niemiecką agresją.
Listopad 1939
Podczas niemieckich represji zamordowani zostają mieszkańcy wsi:
- Mieczysław Kujawa,
- Marian Mizerka,
- Edward Murch,
- Edward Osiński,
- Czesław Szymkowski.
Większość egzekucji przeprowadzono w Dalkach pod Gnieznem.
1945
Koniec okupacji niemieckiej i powrót Drachowa do odrodzonego państwa polskiego.
XXI wiek
2021
Drachowo liczy 152 mieszkańców.
Współcześnie
Wieś pozostaje spokojną miejscowością rolniczą gminy Niechanowo. O lokalnej tradycji przypomina legenda o smoku drachowskim, upamiętniona figurą stojącą przy świetlicy wiejskiej.
