Pradzieje i średniowiecze

ok. 2800–1800 p.n.e.
Najstarsze ślady obecności człowieka na terenie Drachowa. Z okolicy pochodzi kamienny toporek kultury ceramiki sznurowej.

Wczesne i późne średniowiecze
Na terenie obecnej wsi funkcjonują osady, czego dowodzą stanowiska archeologiczne zarejestrowane w ramach Archeologicznego Zdjęcia Polski.

1377
Pierwsza znana wzmianka źródłowa o Drachowie.

XV–XVII wiek

Drachowo było podzielone na kilka części majątkowych, m.in. Wielkie Drachowo, Romiejewo, Wyszakowo i Kopciów.

1412–1414

Źródła kościelne wymieniają jako dziedziców Drachowa Wojciecha, Teodoryka i Gerharda. Występowali oni przed sądem kościelnym w sprawie dotyczącej proboszcza kościoła św. Wawrzyńca w Gnieźnie, co świadczy o ich aktywności w życiu religijnym regionu.

1443
W źródłach pojawiają się Andrzej i Wojciech z Drachowa. Część wsi należała do Wojciecha Drachowskiego.

1445
Wyszak z Drachowa zapisuje żonie Elżbiecie posag i wiano na połowie obu Drachowów.

1449

W źródłach pojawiają się Anna, Barbara i Małgorzata z Drachowa, jedne z najstarszych znanych przedstawicielek rodu Drachowskich.

1467
W źródłach występuje Katarzyna z Drachowa, żona Mikołaja Czyrni.

1470
Wojciech z Drachowa zapisuje żonie Helenie posag na połowie dóbr.

1489
Bartłomiej i Jan Drachowscy występują jako dziedzice części majątku.

XVI wiek – okres rozdrobnienia szlacheckiego

1505
Dzietrzych Drachowski przekazuje synowi Jakubowi trzecią część swoich dóbr w Drachowie.

1507
Błażej Drachowski sprzedaje swoją część Drachowa Mikołajowi Drachowskiemu.

1511
Michał Drachowski nie stawia się przed sądem w sprawie wniesionej przez brata Jakuba o wygnanie z domu i dworu w Drachowie.

1521
Drachowo oddaje dziesięcinę kościołowi św. Wawrzyńca w Gnieźnie.

Przez stulecia Drachowo należało do uposażenia kościoła św. Wawrzyńca w Gnieźnie poprzez obowiązek płacenia dziesięciny.

1523
Źródła odnotowują wymianę części dóbr pomiędzy rodzinami Drachowskich i Cielmowskich.

1534–1545
Liczne transakcje kupna i sprzedaży części majątku pomiędzy rodzinami Drachowskich, Cielmowskich, Korzkiewskich, Grzybowskich i Malczewskich.

1540

Jan Drachowski zwany Romieją przekazuje synom Andrzejowi i Wojciechowi swoje części Drachowa Romiejewa, zastrzegając utrzymanie dla córek Małgorzaty, Jadwigi i Anny.

1544
Jerzy Drachowski sprzedaje Marcinowi Drachowskiemu połowę Wielkiego Drachowa wraz z dworem.

Jest to jedna z najstarszych bezpośrednich wzmianek o istniejącym we wsi dworze.

1564
Rejestry poborowe wymieniają dziewięciu właścicieli części wsi. Drachowo jest typową wsią drobnoszlachecką.

1565
W źródłach poświadczono istnienie karczmy.

1569–1570
Krzysztof Iwieński z Tomic wykupuje znaczną część Drachowa od różnych gałęzi rodu Drachowskich. Maciej Drachowski Syrowy sprzedaje Krzysztofowi Iwińskiemu Drachowo Wyszakowo i opuszczone Skrody za 4000 złotych.

1571–1584
Kolejne części majątku przechodzą w ręce Malczewskich, Karsowskich i innych rodzin szlacheckich.

XVII wiek

1609
Krzysztof Iwieński zobowiązuje się przekazać Drachowo Wielkie Adamowi Rożnowskiemu.

1610
Drachowo znajduje się w rękach Jana i Jakuba Rożnowskich.

1610
Marcin Malczewski przekazuje synom Andrzejowi i Maciejowi swoje części Drachowa.

1618–1620

Rejestr poborowy wymienia w Drachowie części Romiejowo i Kopciów. Właścicielami byli m.in. Jan Malczewski, Stanisław Skrzetuski, Wawrzyniec i Maciej Karszewscy oraz Krzysztof Iwiński.

1630
Piotr Iwieński sprzedaje Drachowo wraz z Mikołajewicami Janowi Mańkowskiemu i Katarzynie Krzyckiej.

1635
Źródła wspominają o dalszych rozliczeniach majątkowych związanych z Drachowem.

XVIII wiek

1711–1713
Według przekazów wieś zostaje dotknięta epidemią zarazy.

1739
W księgach parafialnych pojawiają się wzmianki o rodzinie Boińskich zamieszkujących Drachowo.

1771
Odnotowano chrzest córki Stanisława Trzcińskiego i Marianny.

1782
Stefan Garczyński kupuje od spadkobierców Franciszka Drogosława Skórzewskiego klucz dóbr niechanowskich obejmujący również Drachowo.

1787
W Drachowie odnotowano chrzest Karola Jana Trzcińskiego.

XIX wiek

1798
Dziesięcina oddawana kościołowi św. Wawrzyńca zostaje zamieniona na czynsz pieniężny.

1846
Wieś liczy 15 domów i 123 mieszkańców. Właścicielką majątku jest Teresa Potulicka.

1858
W księgach parafialnych odnotowano śmierć czteroletniej Bogusławy Wysockiej.

Lata 70. XIX wieku
Drachowo liczy 13 domów i 129 mieszkańców.

1881
Według „Słownika geograficznego Królestwa Polskiego” wieś zamieszkuje 129 osób, w tym 98 ewangelików i 31 katolików.

XX wiek

Przed marcem 1905
Ignacy Knast sprzedaje folwark Drachowo Niemieckiej Komisji Kolonizacyjnej za 196 500 marek.

1907
Większość gospodarstw znajduje się już w rękach niemieckich osadników.

1930
Wieś liczy około 153 mieszkańców. Działa wiatrak należący do Edwarda Sydowa oraz warsztat kołodziejski M. Cichockiego.

Wrzesień 1939
Mieszkańcy Drachowa uczestniczą w obronie kraju przed niemiecką agresją.

Listopad 1939
Podczas niemieckich represji zamordowani zostają mieszkańcy wsi:

• Mieczysław Kujawa,
• Marian Mizerka,
• Edward Murch,
• Edward Osiński,
• Czesław Szymkowski.

Większość egzekucji przeprowadzono w Dalkach pod Gnieznem.

1945
Koniec okupacji niemieckiej i powrót Drachowa do odrodzonego państwa polskiego.

XXI wiek

2021
Drachowo liczy 152 mieszkańców.

Współcześnie
Wieś pozostaje spokojną miejscowością rolniczą gminy Niechanowo. O lokalnej tradycji przypomina legenda o smoku drachowskim, upamiętniona figurą stojącą przy świetlicy wiejskiej.

Powrót do strony głównej Drachowa.

Źródła i literatura

Kalendarium opracowano na podstawie:

• Atlas historyczny Polski. Rejestry poborowe województwa kaliskiego w XVI wieku, red. M. Słoń.
• J.N. Bobrowicz, Opisanie historyczno-statystyczne Wielkiego Księstwa Poznańskiego, Lipsk 1846.
• Kodeks Dyplomatyczny Wielkopolski.
• Jan Łaski, Liber beneficiorum archidiecezji gnieźnieńskiej.
• Narodowy Instytut Dziedzictwa – dokumentacja zabytków Drachowa.
• Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich.
• Teki Dworzaczka, Archiwum Państwowe w Poznaniu.
• Dawna prasa wielkopolska.
• Materiały kartograficzne.
• Materiały archeologiczne.
• Dane statystyczne serwisu Polska w liczbach.