Niemieccy przesiedleńcy z Łotwy w Kędzierzynie w świetle opracowań Andrzeja Prusa Niewiadomskiego
W okresie okupacji niemieckiej część polskich rodzin została wysiedlona z Kędzierzyna do Generalnego Gubernatorstwa. Opuszczone gospodarstwa przejęły władze okupacyjne i przekazały niemieckim osadnikom sprowadzonym z Łotwy.
Jak podaje Andrzej Prus Niewiadomski, do Kędzierzyna przybyły dwie rodziny Niemców bałtyckich.
Pierwsze gospodarstwo o powierzchni 71,75 ha otrzymał Eduard Hasenfuss, urodzony na Łotwie w 1904 roku. Towarzyszyła mu żona Ella Hasenfuss z domu Gnedler (ur. 1908, zm. 1987). Małżeństwo wychowywało czworo dzieci. Po zakończeniu wojny Eduard Hasenfuss dostał się do niewoli i zmarł w czerwcu 1945 roku jako jeniec wojenny.
Drugie gospodarstwo, liczące 83,6 ha, objął Karl Rothweiler, urodzony na Łotwie w 1872 roku. Wraz z nim do Kędzierzyna przybyła Martha Erna Rothweiler, urodzona około 1892 roku. Źródła nie pozwalają jednoznacznie określić stopnia jej pokrewieństwa z Karlem – mogła być jego żoną, siostrą lub inną krewną. W Kędzierzynie zamieszkał również młodszy brat Karla – Friedrich Rothweiler (ur. 1877), który zmarł we wsi w marcu 1942 roku.
Osadnicy ci gospodarowali na majątkach przejętych przez niemiecką administrację okupacyjną po wysiedleniu dotychczasowych polskich właścicieli. Ich pobyt w Kędzierzynie trwał do zakończenia II wojny światowej i stanowił jeden z epizodów okupacyjnych dziejów miejscowości.
