Właściciele Gurówka w XVI–XVIII wieku
Historia Gurówka jest nierozerwalnie związana z dziejami wielkopolskiej szlachty. Przez kilka stuleci wieś, występująca dawniej pod nazwą Gurowo Mniejsze lub Gurowo Małe, pozostawała w rękach wielu rodzin ziemiańskich. Zachowane księgi sądowe, metryki parafialne oraz dokumenty majątkowe pozwalają prześledzić zmiany własnościowe od początku XVI do końca XVIII wieku.
Gurowscy – pierwsi znani właściciele
Najstarszym rodem związanym z Gurówkiem byli Gurowscy, wywodzący swoje nazwisko od pobliskiego Gurowa. W pierwszej połowie XVI wieku posiadali oni znaczną część wsi i prowadzili liczne transakcje majątkowe mające na celu skupienie rozproszonych działów rodzinnych.
W 1516 roku Katarzyna, wdowa po Jakubie Gurowskim zwanym Siejką, sprzedała Wincentemu Gurowskiemu połowę swoich praw do Mniejszego Gurowa. Trzy lata później Wincenty sprzedał Janowi Łosockiemu jedną trzecią części wsi. W kolejnych latach w źródłach pojawiają się Wawrzyniec, Jerzy, Mikołaj, Jan, Maciej i Marcin Gurowscy, którzy dzielili między siebie poszczególne części majątku.
W 1534 roku Wawrzyniec Gurowski skupował kolejne udziały od krewnych, a w 1546 roku zabezpieczył na części Gurówka posag swojej synowej Krystyny Orzeszkowskiej, żony Jerzego Gurowskiego. Dokument ten jest jednym z najciekawszych świadectw funkcjonowania rodziny Gurowskich w połowie XVI wieku.
Ostatnia większa wzmianka o rodzie związana z Gurówkiem pochodzi z 1566 roku, gdy Wawrzyniec Gurowski sprzedał Piotrowi Łosockiemu odziedziczone części wsi za znaczną sumę 2200 złotych polskich.
Łosoccy i Trębińscy
W XVI wieku coraz większą rolę zaczęła odgrywać rodzina Łosockich. Jan Łosocki stopniowo skupował kolejne części Gurówka od Gurowskich oraz innych współwłaścicieli. W źródłach z lat 1519–1535 wielokrotnie występuje jako nabywca udziałów w majątku.
Pod koniec XVI wieku właścicielami wsi byli już Trębińscy. W 1590 roku Piotr Trębiński wraz z żoną Zofią z Łosockich wydzierżawił Gurówko Jakubowi Łubie. Kilkadziesiąt lat później Wojciech Trębiński sprzedał wieś Jakubowi Kęsickiemu i Annie Jerzykowskiej za 7700 złotych polskich.
Kęsiccy i Słupscy
W pierwszej połowie XVII wieku Gurówko pozostawało w rękach rodziny Kęsickich. W 1637 roku Anna Jerzykowska, wdowa po Jakubie Kęsickim, przekazała swojemu synowi Łukaszowi Kęsickiemu prawa do części sum zabezpieczonych na majątku.
Kolejna zmiana właścicieli nastąpiła w 1688 roku. Maciej Trębiński oraz Barbara Chwaliszewska z Trębińskich sprzedali Gurówko Mikołajowi Słupskiemu za 8600 złotych polskich. Rodzina Słupskich utrzymała majątek przez kilka następnych dziesięcioleci.
Źródła parafialne z początku XVIII wieku wymieniają Jakuba Słupskiego i jego żonę Ewę z Korytowskich jako właścicieli związanych z Gurówkiem. W 1725 roku odnotowano chrzest ich córki Marianny Barbary.
Daleszyńscy i Sarnowscy
W pierwszej połowie XVIII wieku Gurówko znalazło się w rękach rodziny Daleszyńskich. Wojciech Daleszyński był właścicielem majątku jeszcze w latach trzydziestych XVIII wieku.
W 1735 roku wieś została sprzedana Michałowi Sarnowskiemu. Transakcja ta została później odnotowana w księgach sądowych. Michał Sarnowski zmarł w Gurówku w 1737 roku, a jego rodzina pozostawała związana z miejscowością przez kolejne lata.
Dobrogoyscy, Kurnatowscy i inni właściciele XVIII wieku
W drugiej połowie XVIII wieku w źródłach pojawiają się przedstawiciele kilku rodzin związanych z Gurówkiem. W dokumentach występują między innymi Kaniewscy, Malczewscy, Jezierscy oraz Kurnatowscy.
W 1755 roku odnotowano związki majątkowe pomiędzy Janem Sarnowskim a Maciejem Dobrogoyskim. W 1780 roku Felicjan Kurnatowski otrzymał należną mu część spadku z dóbr Gurówko po swoim ojcu Ignacym Kurnatowskim.
Ostatnimi znanymi właścicielami XVIII wieku byli Mikołaj Dobrogoyski oraz jego żona Marcjanna ze Smoleńskich. W 1788 roku zostali wymienieni jako dziedzice Gurówka. W tym samym roku ochrzczono ich syna Andrzeja Franciszka Ksawerego.
Zmieniający się właściciele – niezmienna wieś
Dzieje Gurówka pokazują typowy dla dawnej Wielkopolski proces dzielenia, sprzedaży i ponownego scalania majątków szlacheckich. W ciągu trzech stuleci właścicielami miejscowości byli między innymi Gurowscy, Łosoccy, Trębińscy, Kęsiccy, Słupscy, Daleszyńscy, Sarnowscy, Kurnatowscy oraz Dobrogoyscy.
Pomimo częstych zmian właścicieli wieś zachowała swój rolniczy charakter i pozostała niewielką osadą związaną gospodarczo z pobliskim Gurowem. Zachowane dokumenty są dziś cennym źródłem wiedzy o dawnych mieszkańcach i rodzinach, które przez stulecia kształtowały historię Gurówka.
